Street Fighter Video Oyunu Serisi 10

    Babamın teknoloji merakı sayesinde telsizden, orijinal Sovyet mikroskobuna, Atari 2600'den, Famicom'a kadar çeşitli aygıtlar evimize girdi. Street Fighter'ı da ilk Famicom'da oynadığımı hatırlıyorum. O sıralar Street Fighter 2: The World Warrior piyasaya sürülmüştü. Famicom'da ise karakter isimleri, sarışın dövüşçünün Afrikalı-Amerikalı dövüşçüye kroşe çakarak kameranın gökdelenin üst katlarına doğru yükseldiği meşhur jeneriği ve dövüş alanları orijinaliyle aynı olsa bile oyunun ismi "Master Fighter 2"ydi. Mr. Bison'ın Superman uçuşunun tuş kombinasyonunun ise geri, ileri, yumruk olduğu aklımda kalmış. Ayrıca bu oyunda Mr. Bison yer yer sadece ayakları görünecek biçimde "takat barı"nın üzerine çıkıp tepene zınk diye inebiliyordu, vahşiydi.
    Street Fighter'a oradan bir kabiliyet geliştirince atari salonlarında da oynamaya başlamıştım. Yaz akşamı, bir panayır yeri. Lunapark makineleri kurulmuş. Öncesinde bir çadırda büyüklerle taverna müziği eşliğinde eğleniliyor. Annemin peçeteye yazdığı istek şarkının soliste ulaştırılıp Güzide Kasacı kahkahası patlattığını hatırlıyorum. Döneme uygun içkiler, meyve tabakları hatırlıyorum. Oradan çıkınca atari salonuna dalıyorum: Street Fighter 2: The World Warrior makinede. Duvarda oyunun SNES için yapılan zihnimde bayağı yer etmiş hoş bir de afişi asılıydı. Blanka Ryu'yu ıslatmış, Ryu yere doğru sırtüstü düşüşe geçmekte; hızını almayan Blanka Chun-Li'ye doğru taarruzda bulunuyor. Bu afişi eve giderek çizmiştim.

    Karakteristik ve kült haline gelmiş özel hareketleri, popüler kültür fenomeni karakterleriyle efsane bir dövüş oyunu. Ne var ki oyunda en kanlı psikopat fantezilerin ürünü olan tasarlayarak, canice hislerle adam öldürme olmadığı için, finalde o sürprizli elegant tamaşaya yer verilmediği için Mortal Kombat nazarımda öne geçmektedir. Çünkü şiddet canlı doğasının en ilkel hislerinden birisi. Gerçekleşmiş büyük bir müsabakanın taze adrenaliniyle doluyken Mortal Kombat'ın oyuncularda bu itkiyi dışavurup onların deşarj olmasını sağlaması sevimli bir özellik. Ben Mortal Kombat'ta o sadist ölümleri düşünen yaratıcıların ya da bunları oyunda yapmaya çalışan oyuncuların averaj insandan daha az saldırgan olduklarını düşünüyorum. Keşke Street Fighter'da da güçlü bir final olsaydı. Street Fighter'ın ayrıca Van Damme'lı, Raul Julia'lı vasat bir filmi de vardır. Sanırım Raul bu filmi göremeden ölmüştü.
    Ortaya'daki kullanıcı deneyiminizi geliştirmek adına çerezler kullanıyoruz. Bu siteyi kullanarak çerezlere izin vermektesiniz.
    KVKK ve Kullanım Koşulları